Rüzgarın dalları kavuşturup yaprakları öpüştürmesine kadardı zamanın ıslak taşların etrafından süzülerek akıp gitmesiyle yüzleşmem. Sen o aralıkta taşların yosunları doğurmasını bekliyordun, büyüyecekler ve kadifemsi olacaklardı ve o kadifeleri okşayacaktın hayranlıkla bir gün… Ve bugün taşlar zamansız kaldı, zaman taşları umursamadı, rüzgar esti geçti ve yosunlar doğmadı.
İçin naif, dışın vahşi… ve tam tersi.
Ben seçtim içinde boğulacağım destanı. Devamı kendi kıyametimde saklı.
görsel: fotoğraf Alice Schillaci, stil Rebecca Perlmutar