gündüz düşü

Varmak aşağı varmak yukarı
Amma da takıldın kaldın, yolda olmayı iyice boşladın.
Bulutların üstünde gidersen başın göğe erecek sandın.
Hatırlasana çocukluğunu, bir iki üç dört taşların üzerindeki demir rayları sayardın.
Camdaki yansımana başını yaslayıp ne güzel düşler kurardın.
Tamam, kabul ediyorum yol bir türlü bitmezdi.
Ama itiraf et yoldayken hiç sıkılmazdın.
Baksana şu haline hızlıca varmaktan nasıl da bıktın usandın.
Bırak artık şunu varmak aşağı varmak yukarı…

fotoğraf: Güliz Kazazoğlu