döngü

Cehenneme övgü gibi kararan yapraklar,
Gelmiyor sonbahar yanıyor orman.
Damarlarımdaki akmak istemeyen kanı anımsatıyor ateş,
Hızla bitecek ancak tahribatı büyük.
Ya toprak?
Tüm bu olanlara şahitlik ediyor sessizce,
İzin veriyor göçüp gitmeme bu dünyadan.
Çığlıklarımı dinler gibisin kuşlardan,
Rüzgarın sesi ise bamtelini kopardığım gitar.
Ayrılıyorum layık olmadığım aranızdan,
Kurtuluyorum beni yavaşlatan ağırlıktan.
Direnen bir zeytinin gölgesinde,
Tanık oluyorum vücudumdaki sıcaklığa.
Bitiyor bu ızdırap ve yumuyorum gözlerimi son defa.

fotoğraf: Murat Civelek