müezzin mayakovski’nin son ezanı
allah dostu olmaya kaderli müezzin mayakovski,
üç yaşındayken,,
yenilmez bir öngörü,
ile müjdelendi,,
gönlü ona parça parça kesitlerde
geleceğe ve bazen geçmişe dair
zamanın ve yalnızlığın
sırlarını verdi,,
bu, harika ve inanılmaz,,
gelebilir kulağa,
zaten gözümle görmesem
ben de inanmazdım,,
fakat, sizler ister inanın ister inanmayın, mayakovski, üç yaşından on yaşını,
on yaşından on altı,,
ve on altı yaşından da yirmi altı yaşına kadar her şeyi,,
çoktan görebildi,,
evet yanlış duymadınız,,
yani o, bir şeyleri,
henüz yaşamadan çok önce,,
yaşayacağını biliyordu,,
yeni biri ile tanıştığında, merak değil, hatırlama hissederdi,
ve mesela, müezzin olacağını,, onu hangi şehirlerde nasıl bir aşkın beklediğini,, hangi partilere oy vereceğini,, bir sonraki evinde salonuna sereceği halının rengini,, ve desenini hatta,,
mayakovski on altı yaşında söz verildiği gibi
yirmi altı yaşına geldiğinde,
tuhaf bir şey oldu,,
hayatta ilk defa,, daha ilerisini, göremiyordu,,
elbette ki bu, hepimiz için zaten olağan olan durum olduğundan,, daha ilerisini görememe durumumuzun barındırdığı gizli bir anlamın bulunup bulunmadığı sorusunu kendimize sormayız,,
çünkü bize göre,, kim bilebilir zaten yarın ne olacağını,,
fakat yarın ne olacağını
yirmi altı yaşına dek bilebilmiş
mayakovski için
bu soruyu sormamak kayıtsızlık olurdu,,
mayakovski’ye göre daha ilerisine dair kesitlerini neden göremediğinin tek bir gerçekçi açıklaması vardı,, bu da yalnızca yakında öngörebileceği bir geleceğinin bulunmaması olabilirdi,,
demek yakında ölecekti,,
lütfen kimse mayakovski üç yaşında yenilmez bir öngörü ile müjdelendi diye onu melek ya da cin falan sanmasın,,
o da hepimiz gibi kimsesiz, hepimiz kadar fakir,
ve çoğumuz gibi hisseden yürekli, bir garip insandı,,
hatta gelecek zamanın kesik bilincine karşı çaresiz,,
karanlık, sıkıcı ve suskun biriydi,,
bir görseniz,, sanırsınız erkek değil
sanki yün yelekli bir bulut,, yağmurlar yüklü
yakında öleceğini anlayınca çok korktu,,
günlerini hayretler içinde
tekrar öngörebileceği bir yaşama sahip olabilmeye bir neden yaratmak için çalışarak geçirmeye başladı,,
daha sonraları,
hepimizi kuşatacak
işgalci bir hacıyatmaz yorgunluğu böyle doğdu,,
ilkin mayakovski’ye musallat oldu,,
yaşamında yeni bir neden yaratabilirse eğer
ölüme giden kaderinin seyrini değiştirebilmek
ihtimali yani,,
yaşam kurmak onun için,
ki,
yirmi altı yıldır her şeyi önceden bilmesine rağmen,
yaşadığı bir tek ayrılığa bile,
engel olamamışken üstelik,,
bu ihtimali kovalamacası tam on sene sürdü,, ve
avazı çıktığı kadar son bir ezan, on dört martta intihar
bu hayatta ölmek güç,, yaşamaksa yeni değil kuşkusuz,,
ama, erkek olabilmek yiyorsa, olağan hayata karşı
fotoğraf: “Night Shift” by Ryan McGinley, 29th St Queens, 2026
