kibrit

ayakkaplarım altımda çimlerin çığlığı
suyun çivisi ağzıma batırdığım zaman
parmaklar arasından düşüş toz taneleri
ben de herkes aynı kelebek kıvılcımı

pembe ayçiçekleri güneşle dans ederim
martılar gökyüzüne beş tekme atarken
benim rüzgârın sırrını çözebilmekçün
dudağımı bir kuru yaprakla öperim

balıkçının gagası okyanusun en yeşili
dolabımdaki bardak altlığını sormayayım
benimçün sade bir sorudan ibaret midir
yüzümde gözüm de çamur kahverengisi

sırt çantasımda bir yılan ve elli poşusu
sisli miyim bulutlar çiftli çamaşır ipine
boşluk göbeğinde unutuldum geceleyin
ayağının parmaklarımda limon kokusu

sen hatırladığımda çaresizce kolaydı
kederlerin içinde dünyayı doğardı
iki kibrit çaktım diğeri biri yandı

resim: composition (1940/1945) – Man Ray