İmgeye kusur hakkının tanınmamasının sonucunda kendini gösteren estetik illüzyonunun yok oluşu ve bunun akabinde ve genelinde Baudrillardcı bir noktadan sanatın ölümü olarak isimlendirilen söz konusu vaka, bir kontrol isteminin nihai noktasıdır. Tüketim ideolojisi ile yakından ilintili olan bu kontrol istemi, matematiksel ve istatistiksel formüllere indirgenmiş arzu, talep, arz, gereksinim ve gösteriş gibi kavramların tahmin edilebilir ve tutarlı çıktılar verebilmesine olanak tanır. Bu öyle bir kontroldür ki açık dizgesel ve tahmin edilemez bir yaşama evrenini vakumlar, dondurur. Bunun yerine kapalı dizgeyi ve sonucu öngörülebilir paternleri öne sürer. Tüketimin kontrolü. Yeme, yiyip bitirme, yiyip bitirdiğini yeme, yiyip bitirdiğini yiyip bitirme ve bu aşırılığın kontrol edilebilir tutarlılığı.
Sanatın tutarlılık tuzağına düşürülmeye çalışılmasınadır aslında Baudrillard’ın serzenişi. Sanatsal bir dışavurumdan ziyade bir dekorasyon nesnesi veya bir yatırım aracı olan sanatsal şeyin ne/neler verebileceğini, daha doğrusu ondan ne/neler alınabileceğini bilme gereksinimine itirazdır aslında tüm bu kuramsal çaba. Doğası gereği kontrolsüz olması beklenen bir üretim biçiminin kontrole ve aslında tutarlılığa kurban gitmesidir bu. Çirkin sürprizlere yer yoktur bu evrende. Güzel sürprizler ise adisyona yazılabilir bir zamanlamaya sahip olmalıdır, aksi takdirde onlara da yer yoktur.
Bu serinin fotoğraflarının üretim zihniyetinde kontrolü kontrol etmeye çalışmak ve tutarlılık aşırılığından kaçınmak bulunmaktadır. Evrenin bir yerinde, herhangi bir yerinde yiyip bitirilmemiş şeylerin ya da en azından perspektiflerin var olabileceğine duyulan naif inanç bu zihniyeti mobilize etmektedir.
Scanning: İsmail Akbal
Assistant: Sümeyye Özyurt
Get the App
