News Archive

uğuldayan anıların eşiğinden kurtulamıyorum, kulaklarım kanıyor!ilaçları bıraktığımdan beri esiri olduğum bir sürü travma,kendimi her geçen gün kaybetmeme sebep veriyor;bu durumun tam olarak neyden kaynaklandığını çözmüş değilim.mayısın hükmünde geçirdiğim son bir kaç gün,artık haziranın yamaçlarında volta atıyor.filizlenen melankolimi ne kadar görmezden gelmeye çalışırsam çalışayım,en ufak bir dalgınlıkta veya boşlukta gelip beni kırbaçlıyor.başımdan savsam da gidenleri,savsam da gitmek isteyenleri,gideceğini düşündüklerimi…hiç bir şekilde başarılı olamıyor,hatta kendi kazdığım kuyuya tekr…

Perşembe Ruat artık ilaç kullanmıyor. Hani her sabah yuttuğu “kafa dengeleyici” haplar var ya, onlar artık piyasada yok. Önce ona “stokta yok” dediler, sonra “belki haftaya gelir” diye oyaladılar, ama anlaşılan ilaç Türkiye’den çekilmiş. Muadili de yok, gelmez diyorlar. Ruat’ın eski dostuna, onu tatlı ketum bir keşiş gibi tutan o minnak kırmızı haplara erişim engeli geldi. Bu işin vpn’i de yok. Ruat’ın psikiyatriye gidip yeni bir reçete peşine düşmesi gerekirdi ama üşeniyordu. Özel hastaneye git, bir ton para bayıl. Niye? Sırf biri kağıda bir kutu hap yazsın diye. Ruat hazırdı. Kimsey…

stokholm’de insanlara izmarit satmakla geçimini sürdüren, dört kargalık orta halli bir ailenin kızına pek düşkün babasıkuzgun alex,, günün gazete manşetlerini okuduğunda,,taşrada ırgatlık yapan çocukluk arkadaşı alakarga pietro,, ve lise aşkı olan, isveç sendikalar birliği malmö müsteşarı norveç asıllıleş kargası fellin,,‘in aksine, hiç de heyecanlanmadı,,ortalık yine karışmış dedi, kendi kendine, o kadar,,,,israil başkentinde kargalar ayaklandı: yedi kişinin gözü çıktı, ve de bütün şehri bok götürüyor,, görsel: Bill Brandt, Nude, Seaford, East…

o gölgeleri sen mi taktın peşimeya o ışıksız gecede atılan çığlıkona ne demeli sen söyleve dizlerim titrerken ben yine de yürüyordumbir adım sonra diğeriahşap kokulu ve tekinsiz bir sokakhiç basılmamış halılar çıktı karşımafakat yine de eskilerdineden acabayıkılan bir genelevinin önünden geçtimdizlerim hala titriyorduevet gerçekten geçtim inanmanın zorluğunu iyi bilirimve iki yüzlülüktür bana inanılmasını beklememfakat yine de inan banaçünkü yakınmak istediğim bazı dertler varmesela yağmur burjuva zevkidiryağmurda ıslanmak romantik değildirayrıca yağmuru sevmek farklı kılmaz gerçekliğinisen…

Limbus, rüyalar ve onu görenler;yaşayanlar yahut yaşadığını sananlar…Kuytu köşelerde kendilerini seyrederler,kaçınılmaz sonlarını bitmek bilmeyenbir kurşun kalemle çizerler.Yanlışları tereddütsüz silerler,doğruları kör olmuş gözlerle göremezler.Mâni olamazlar soyut adımlara.Nitekim somut bir gerçek yoktur buralarda.Limbus ne rüya ne gerçek;sıkışık bir ferahlıktan ziyade…Zifiriden gün doğumuna,labirentlerden geniş koridorlara,yeşilliklerden toz bulutlarına,bulutlardan tüm yağmurlara…Arada, sırada, yazgıda Limbus.Benlikten öte, benlikten ziyade.Benim adım Limbus! görsel: First Trip to …

Fazla hayâl kurdumGün geçtikçe taşıyorlardı buluttanÇise dururlardı ufak ufakKoparmam gerekti bağlarıKorkardım oysa kayıptanÜfledim usulca soğuktanCan atarken damlamaya onlarGöğe çakıldılar görsel: The Blueprints of Robert Rauschenberg and Susan Weil, 1950

Eserin görsel özellikleri, ona nasıl baktığımızı ve ondan nasıl anlamlar çıkardığımızı belirler. Bize görmediğimiz bir şeyi göstermeyi hedefler. Bu stratejiler sanatçı, sanat eseri ve izleyici arasında bir üçgen kurmaya yöneliktir. Ne mutlu ki, izleyicilerle buluşması ve zihin anlamlandırılmaları üzere sanat eserleriyle bir araya geliyoruz. Peki, bir esere bakarken, ışığı nasıl kullanırız? Hikâye, duygu durum ve ışık-gölge ilişkisi arasında bir denge vardır. Sanatçılar eserlerini yaratırken ışığı bir hikâye anlatmak, duygu durum yaratmak ya da ortamın kendisini betimlemek olarak kullanır…

–  I’ll tell you a story of a wounded wolf.(Sana yaralı bir kurdun hikayesini anlatacağım.) “Kurt, etoburluğun vücut bulmuş hâlidir; ne kadar vahşiyse o kadar da kurnazdır. Bir kez etin tadını aldı mı, artık başka hiçbir şey ona yetmez.” diyor Angela Carter The Bloody Chamber and Other Stories kitabındaki The Company of Wolves kısa hikâyesinin girişinde. Neil Jordan’ın 1984 tarihli aynı isimli filmi, Angela Carter’ın masal evreninden doğar; fakat doğduğu yerle yetinmez, o evreni parçalar, yeniden kurar ve karanlık bir düş mekânına dönüştürür. Filmin, senaryo düzeyinde de Carter ile Jorda…

YükselGökyüzündeki zeytinUmut ışınlarıGülüyorumBir şansın şansıYaşıyoruz çünkü yapıyoruzYapıyoruz çünkü yaşıyoruzcausa-sui yokancak, varolagelmiş canlılık içine doğmuşuz As is love,  Alphan Vardarlı, 2020,  Smashwords Edition, E-kitap (çeviri 14/01/2026) https://books2read.com/ap/RDkvQp/Alphan-Vardarl görsel: isimsiz1 kör tablet ile çizim, Alphan Vardarlı, 2026, Suluca, Lapseki, Çanakkale